Uitgebreide informatie over Lego Lima

Lego Lima (Margarete Maria de Lima) werd in 1969 geboren in Ouro Preto, Brazilië. Lego is geen artiestennaam; zoals veel Brazilianen kreeg Margarete als klein kind een bijnaam. In haar geval was dat Lego. En zo kreeg zij de naam Lego Lima al lang voordat zij de kunstenaar Lego Lima was.
Hoewel... misschien kun je stellen dat Lego al vanaf haar geboorte voorbestemd was kunstenaar te worden. Ze vertelt zelf dat ze al op heel jonge leeftijd wist dat ze kunstenaar wilde worden. Haar eerste gravures dateren van 1984, Lego was toen 15 jaar. In haar begintijd haalde ze veel inspiratie uit de natuur. Ze ontdekte een bijzondere vorm in een boomstronk – bijvoorbeeld – en maakte daar af het ontwerp voor een gravure van. Die werkwijze van inspiratie ontlenen uit het alledaagse, heeft Lego altijd behouden.

In Brazilië specialiseerde Lego zich al snel in de grafiek. Ouro Preto is een historische stad met een rijk cultureel leven. Lego genoot haar opleiding bij de Fundaçao de Arte de Ouro Preto (de Kunststichting Ouro Preto), waar zij ook een atelierruimte ging gebruiken. Ze werkte in zwart wit; het grillige, unieke lijnenspel dat ze in die eerste periode liet zien zou altijd een van haar voornaamste handelsmerken blijven.
Het werk van Lego Lima kreeg al snel bekendheid in Brazilië, de waardering voor haar creatieve talent werd bekroond met de meest prestigieuze kunstprijs van het land: de prijs van de Biënnale van Curitiba in 1990.

In 1991 ontmoette Lego haar partner Peter Runhaar. Samen gingen Lego en Peter in 1992 naar Nederland. Vrijwel vanaf het begin zocht Lego haar weg in de Nederlandse kunstwereld. Ze vond al snel een atelierruimte in het Amsterdams Grafisch Atelier (AGA), had een hoge productie en bezocht ’gulzig’ alle grote Nederlandse – maar ook Belgische, Britse en Franse – musea.

Een van de voornaamste veranderingen in haar werk was het gebruik van kleur; ook werden de formaten groter. In Nederland ging Lego in toenemende mate experimenteren met de grenzen van de grafiek. Dit leidde tot werken in formaten die voor de grafiek ongebruikelijk zijn, tot het integreren van grafische en andere technieken en tot het spelen met vorm, bijvoorbeeld door gebruik van de herhaling.
De sterke lijnen bleven herkenbaar domineren inLego’swerk; een bijzonder gevoel voor kleur kwam daarbij.Lego’sgrafiek kreeg steeds meer iets monumentaals, ze produceerde grote, robuuste werken vol kracht en emotie.

Lego kreeg in de jaren negentig haar eigen atelierruimte en werkte in diverse ateliers, eerst in de Bijlmermeer en later in de Frans de Wollantstraat. De museumbezoeken werden voortaan afgelegd met buggy of draagzak: Lego werd moeder van Nina (1998) en Fenno (2002). Ze versterkte de band met haar moederland Brazilië en begon met het organiseren van uitwisselingen met Braziliaanse kunst en kunstenaars. Ook ging ze in toenemende mate workshops geven aan kinderen in het basis– en middelbaar onderwijs.

Lego·swerk werd ook in Nederland onderscheiden, en aangekocht voor grote verzamelingen van bedrijven en instellingen. Ze exposeerde veelvuldig in onder meer Nederland, Brazilië, België, Duitsland, Japan en de VS. Hoogtepunten waren exposities in museum De Wieger in Deurne en in het Gemeentemuseum van de stad Campinas in Brazilië. In Campinas had Lego voor het eerst in haar loopbaan een heel museum tot haar beschikking, waardoor ze vrijwel haar volledige oeuvre kon exposeren.